سوالات کانکور جیولوجی

باریت یک منرال سلفاتی با فرمول BaSO4 است.

عالی بودن کیفیت زغال سنگ به دلیل فیصدی بالای کاربن خالص و کم بودن ناخالصی‌هاست.

بیوسنوز (بینوسینوز) به مجموعه موجودات زنده در یک زیستگاه مشخص گفته می‌شود.

چون منشأ عضوی دارند و نفت مایع است، جزو منرال‌ها به شمار نمی‌روند.

شعاع متوسط کره زمین به طور تقریبی 6400 کیلومتر در نظر گرفته می‌شود (یا 6371 کیلومتر).

لاواها یا مگماهایی که مقدار سلیکان اکساید (سیلیس) در آن‌ها زیاد باشد (بیش از 66%) به عنوان لاوای اسیدی یا تیزابی شناخته می‌شوند.

در کتب درسی جیولوجی مکاتب افغانستان، ضخامت قشر زمین معمولاً بین 5 تا 90 کیلومتر (یا 5 تا 70-90 کیلومتر) ذکر شده است.

فابریکه‌های اتمی به دلیل تشعشعات رادیواکتیف مرگ‌بارترین خطرات را به همراه دارند.

تیراس‌ها یا تراس‌های آبرفتی همواری‌های ناشی از فعالیت دریا/رودخانه هستند.

آتش‌فشان‌ها باعث تشکیل قشر جدید اقیانوسی و همچنین رشته‌کوه‌ها و کوه‌های متعددی می‌شوند.

تراکیت (Trachyte) یک سنگ آتشفشانی یا ناریه سطحیه است.

کلسیت دارای فرمول CaCO3 بوده و از ۳ عنصر کلسیم، کاربن و آکسیجن ساخته شده است.

کوارتز در سیستم هگزاگونال (یا تریگونال) بلورین می‌شود نه مکعبی.

میزو (Meso) در یونانی به معنای میانی یا وسطی است (مانند دوران میزوجوئیک/میزوزوئیک).

سنگ‌های متحوله در اثر عوامل فزیکی (فشار و حرارت)، کیمیاوی و جیولوجیکی تشکیل می‌شوند.

لاوای متوسط (Intermediate lava) لاوایی است که مقدار سلیکای آن حد متوسط باشد.

حرکات تکتونیکی ناشی از قوای داخلی (اندوجینیک) زمین هستند.

احجار رسوبی معمولاً حاوی بقایای فوسیلی حیوانات و نباتات می‌باشند.

تاریخ زمین‌شناسی در کتاب‌های مکتب معمولاً به ۵ دوران (عصر) عمده تقسیم شده است.

آمفیبول‌ها جزو کانی‌های سیلیکاتی زنجیره‌ای دوتایی (اینوسیلیکات‌ها) هستند.

سنگ‌های ریگی عمدتاً از منرال‌هایی چون کوارتز، فلدسپار و مایکا (ابرک) تشکیل شده‌اند.

این مناطق حاصل فعالیت‌های آتش‌فشانی (ولکانیزم) هستند.

ترسبات بادی یا سنگ‌های غیرمستحکم می‌باشند زیرا عملیه سمنتیشن در آن‌ها بسیار بطی است.

سختی یکی از مهم‌ترین و ثابت‌ترین مشخصه‌های فیزیکی برای تفکیک و تشخیص منرال‌هاست.